The Shawshank

image

ไม่ได้เจตนาว่าจะ Review หนังแต่ประการใด
เหตุเกิดจาก วันนี้ได้มีโอกาสได้นั่งดูหนัง the shawshank redemption กะลูกสาว ที่ UBC เฮ้ย True Vision เอามาฉาย
จะว่าไป เรื่องนี้น่าจะดูเป็นรอบที่ 4 หรือ 5 แล้ว

image

เป็นหนังประทับใจแฝงเรื่องคิดหนักๆ
ดารานำอย่าง “ทิม รอบบิน กะ มอร์แกน ฟรีแมน” ก็เล่นได้เข้ม พอๆ กะ “ทอม ครูส กับ แจ็ค นิโคสัน” ใน A Few Good Man หรือ “เดนเซล วอชิงตัน กะ ยีน แฮกแมน” ในเรื่อง Crimson Tide

image image

จริงๆ แล้ว หนังทั้งสามเรื่องก็ไม่ได้อารมณ์เดียวกันเลยสักทีเดียวนัก เนื้อเรื่องก็ไม่ได้ใกล้เคียงอะไรกัน แต่ทั้งสามเรื่อง เป็นเรื่องที่ผมแวบขึ้นมาพร้อมๆ กัน เป็นหนังที่ดูแล้วต้องตั้งใจดูตั้งแต่ต้นจนจบ ถึงขั้นเพ่งจอเลยทีเดียว แต่วันนี้ไม่ขอพูดถึงสองเรื่องหลัง เพราะมันจะกลายเป็น Blog ขนาดยาวมากกกก ยาวเกินไป

จำได้ว่าได้ดูเรื่องนี้ครั้งแรก ตอนมันเข้าโรงหนัง สมัยที่ Seacon Square – EGV พึ่งเปิดซิงๆ (นานม้าก) ไปนั่งดูในโรงหนังคนเดียวด้วย

Shawshank เป็นชื่อของคุก ที่พระเอกถูกนำตัวไปขังเพราะถูกตัดสินว่าทำความผิดฐานฆ่าเมียกับชู้ ทั้งๆ ที่ตัวเองบริสุทธิ์

ตอนสมัยนั้นที่ดูรอบแรก ความคิดระหว่างดู ก็มุ่งประเด็นไปที่ ความมุ่งมั่นของพระเอกที่ใช้เวลา 20ปี ขุดกำแพงคุกหนี และความมุ่งมั่นประกอบกับไหวพริบที่ทำสิ่งต่างๆ ที่ไม่น่าเป็นไปได้สำเร็จอย่างอัศจรรย์ รวมถึงประเด็นที่รักษาความหวังไว้ แม้ในคุกที่แทบหาความหวังอะไรไม่ได้

Andy: So you don’t forget… forget that there are places in the world that aren’t made out of stone. That there’s something inside that they can’t get to, that they can’t touch. It’s yours.
Red: What are you talking about?
Andy: Hope.
Red: Hope? Let me tell you something, my friend. Hope is a dangerous thing. Hope can drive a man insane. It’s got no use on the inside. You better get used to that idea.
Andy: Like Brooks did?

เวลาผ่านไป ประสบการณ์มากขึ้น มาดูวันนี้ กลับสนใจอีกประเด็นนึง ซึ่งหนังผูกไว้ลึกซึ้งพอสมควร เรื่องการยึดติด
ตัวละครติดคุกนานเป็นสิบๆ ปี พอได้รับการปล่อยตัว กลับกลัวการออกไปใช้ชีวิตข้างนอกคุก สุดท้ายก็ผูกคอจบชีวิต

Red: “I’m telling you, these walls are funny. First you hate them. Then you get used to them. Enough time passes, it gets so you depend on them. That’s institutionalized.”

ชีวิตก็อาจเป็นเช่นนี้
เริ่มแรก เราอาจกักขังตัวเอง หรือถูกกักขัง
อยู่ภายใต้กฏ หรือเพื่อถูกปกป้อง
จากนั้น ความเคยชินก็ช่วยเรา ช่วยให้เราอยู่ได้ไม่ลำบาก อยู่ได้ชิลๆ แล้วเราก็ติดอยู่กับมัน
แล้วเราก็กลัว กลัวที่จะไม่มีมัน กลัวการไม่มีกำแพง กลัวการไม่มีกฏ ไม่มีขอบเขต
กลัวที่จะเป็นอิสระ!
ทำทุกวิถีทางเพื่อรักษากำแพงคุกของตัวเองไว้
พอรักษากฎไว้ได้ แล้วเราก็สบายใจ ไม่คิดหาทางหนีออกไปเป็นอิสระอีกต่อไป อยู่ในคุกอย่างมีความสุข

บังเอิญไปนึกถึงประโยคของ Isaac Asimov (Treasury of Humor)

“Mark Twain used to say that it was possible to learn too much from experience. A cat, he said, that had squatted once on a hot stove lid would never sit down on a hot stove lid again. The trouble was that it would never sit down on a cold one either.”

บางทีประสบการณ์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ช่วย กลับทำให้เรายึดติด ติดกับคุกในจิตใจ

ใครๆ ก็ติดคุกกันได้ ไม่ใช่เฉพาะคนที่ทำความผิดจริงๆ เท่านั้น
ตามบทในหนัง

“Only guilty man in Shawshank.”

image

ที่ติดคุก ไม่ใช่เพราะทำผิด แต่เป็นเพราะคิดผิดต่างหาก!
“ฆวามเฆญฌิณ ฑำให้เฬาเฆญฏัวครับ” #นิ้วกลม

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s