อดีต ขมๆ หวานๆ

image

เมื่อประมาณ 3สัปดาห์ก่อน ได้อ่านหนังสือของนิ้วกลมจบไป 1เล่ม
เป็นงานเขียนเล่าเรื่องประวัติความรักของเขา ซึ่งดัน matching กะห้วงเวลาจีบสาวของเราพอดี ประจวบเหมาะกับที่สัปดาห์ก่อนหน้านั้นได้ CD เพลงเก่ายุค พิสุทธิ์-เป้ไฮร็อค-อนันต์-บอยสเกาต์ (เสี่ยวป่ะ ^^)
พอมาสัปดาห์วันแม่ แม่ก็มา post รูปในอดีตขึ้น FB ได้อีกๆ …
กลายเป็นอารมณ์อดีตพรั่งพรูหลั่งไหลต่อเนื่อง
ที่มาที่ไปเยอะแฮะ!
image

ประเด็นคือ ดันนึกถึงสาวที่เราเคยจีบเป็นคนแรก (ที่เคยจีบนะ ย้ำ!)
ทุกวันนี้ยังจำ ชื่อเล่น ชื่อจริง นามสกุลจริง ได้แป๊ะๆ จำได้แม้กระทั่งชื่อน้องของเธอ

เอาจริงๆ จะให้นั่งนึกเบอร์โทรบ้านของเธอคนนั้น ก็ยังได้ แต่ไม่มีประโยชน์อะไร เพราะเธอคนนั้นย้ายบ้านไปกว่า 20ปีแล้ว (นับกันเองว่าเริ่มจีบสาวจิงจังตั้งแต่อายุเท่าไหร่ 555)
ความจำแม่นยำ ที่มาจนวันนี้แทบไม่ได้นึกถึงแล้ว แต่นึกออกทุกครั้งที่มีอะไรมาสะกิดให้หวนกลับไป เป็นผลมาจากการด้อยเทคโนฯ ที่สมัยก่อนยังไม่มี Internet มือถือ
วันนี้จะให้จำเบอร์โทรอะไร กลายเป็นเรื่องยากไป

เทคโนโลยีบางทีก็ละลายความคลาสสิก
Digital ออกขับไล่ Analog

แวบๆ ขึ้นมาเลย ทดลองพลังของ Social Network ดู เลยลอง Search ชื่อเทอคนนั้น…


… เจอแฮะ!!!
เทอกำลังจะแต่งงาน (ในขณะที่เราลูกสองแระ ^^)

จริงๆ ไม่ได้คิดหวังอะไรจิงจังมากมาย เพียงแต่เธอเป็นองค์ประกอบหนึ่งในความทรงจำของเราเท่านั้น
เรื่องขมๆ เรื่องหวานๆ ฝังกลบอยู่ในร่องรอยหยักสมองที่ใดที่หนึ่ง
บางที็แค่นึกอยากทักทายถามไถ่ตามประสาเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอ ไม่ได้ติดต่อกันกว่า 20ปี
เป็นยังไงบ้าง คุณพ่อคุณแม่สบายดีมั้ย น้องสบายดีมั้ย ตอนนี้ทำไรอยู่ดีล่ะ
image

ให้ทาย ว่าเรากล้าทักเทอบน FB มั้ย!
หุๆ