คนที่คุณมองไม่เห็น

เคยมองดูคนกวาดขยะทำงานมั้ยครับ

ต้องขอบคุณ คุณสมบัติติดตัวบางประการคือการชั่งสังเกต กับการที่เป็นคนนอนน้อย
จึงมักทำให้เรามองเห็นบุคคลในบางอาชีพ ที่ผมขอตั้งสมมุติฐานซึ่งๆ หน้าว่า คนส่วนใหญ่มักจะมองข้ามไป
เวลาเช้ามืดตึ๊ดตื๋อ หรือเวลาดึกจนเลยความพลุกพล่าน มักเป็นเวลางานของบุคคลในอาชีพเหล่านี้
คนกวาดถนน เทศบาลเก็บขยะ แม่บ้าน หรือแม้แต่คุณคนรักษาความปลอดภัย

จริงๆ แล้ว มันก็ไม่น่าจะเป็นความตั้งใจของมนุษย์สังคมส่วนใหญ่ ที่จะมองข้ามเขาเหล่านี้ไป
แต่มันน่าจะเป็นเพราะ งานที่ไม่น่าสนใจ และเป็นงานที่คนส่วนใหญ่ไม่เลือกทำ สมองของเราจึงคล้ายถูกโปรแกรมให้เพิกเฉยเพื่อจะได้สงวนทรัพยากรสมองไปเลือกข้อมูลอื่นๆ ที่เราความสำคัญมากกว่า

จริงๆ จะเคยมองดู เคยสังเกตเห็น อยากดู หรือเฉยๆ หรือมองข้ามไปเลย ก็ยังอาจไม่ได้เป็นสาระเท่าไรนัก
ประเด็นคือ เรามีสิทธิ์ที่จะดูแคลนคนในอาชีพเหล่านี้มั้ย ว่างานของเรา ความรู้ความสามารถของเรา ดีกว่าเค้า เรามีรายได้ต่อชั่วโมงดีกว่าเค้า เป็นต้น

ถ้าได้เริ่มสังเกตแล้ว ลองสังเกตให้มากขึ้นนะครับ
วันหยุดยาว ลองวีคเอนด์ ปีใหม่ สงกรานต์ ดูคล้ายๆ ถนนจะดูสกปรกขึ้น ขยะกองรุงรังมากกว่าปกติ บางครั้งก็กองสุมจนเน่าเหม็น
ก็น่าจะเป็นเพราะคนเหล่านี้หยุดยาวในวันหยุดราชการ

ทำไมขยะที่ขนออกมาจากแต่ละบ้าน กองอยู่ที่จุดที่ขยะบนที่สาธารณะ มันกองสกปรก เริ่มเหม็นเน่า
เพราะเป็นวันหยุดของรถเก็บขยะ

ทำไมวันนี้ถนนสกปรก ใบไม้ร่วงเต็ม
เพราะคนกวาดขยะหยุดไป

ทำไมวันนี้ห้องน้ำใน office สกปรก น้ำร้อนชงชากาแฟก็ไม่มี
แม่บ้านประจำ office ชั้นเรา เค้าลาวันนี้ไง

อยู่ดีๆ งานมันเสร็จเองไม่ได้หรอกครับ ขยะสลายตัวเองไม่ได้ ถนนสะอาดเองไม่ได้ ห้องน้ำก็สะอาดเองไม่ได้ น้ำร้อนชงกาแฟก็ร้อนเองขึ้นมาเฉยๆ ไม่ได้
เป็นธรรมชาติของคนรึป่าวครับ ที่เวลามี ก็มักไม่เห็นคุณค่า เวลาไม่มีนี่สิ ถึงตระหนักว่าจะเดือดร้อน

เวลาที่มีคนคอยทำงานอะไรสักชิ้นที่เป็นงานที่เราไม่อยากทำ แต่มีคนเข้ามาทำให้เรา เราก็ไม่ต้องไปทำเอง
เราควรทำอะไรครับ…เราควรขอบคุณ
เอาจริงๆ ก็ไม่ได้ต้องขนาดนั้น แม้ว่าเราบางทีก็ลืมๆ ไปว่ามีเค้าเหล่านี้อยู่ หรือมองข้ามไป เค้าก็คงไม่ได้อะไรสักเท่าไหร่
แต่การไปดูแคลน ดูถูกเค้า มันไม่ถูกเลยจริงๆ ใช่มั้ยครับ

มีเรื่องหนึ่งที่อยากเล่าให้ฟังนะครับ
สมัยเป็นวิศวกรหน้าใหม่อยู่ประจำโรงงานไกลเมืองหลวง ไม่มีปัญญาไปกร่างอะไรกะใครเค้า
เมื่อต้องเอาตัวให้รอด เลยพาลได้นิสัยอันนึงติดตัวคือการขอบคุณ
ขอบคุณคุณแม่บ้านที่มาทำความสะอาดให้ ขอบคุณคุณยามที่เปิดประตูให้ ขอบคุณคนขับรถบริษัททุกครั้งที่เราต้องใช้บริการเค้า
ยิ่งขอบคุณเค้ายิ่งดีกับเราครับ หลายครั้งที่รอดมาได้เพราะคนที่เราขอบคุณเค้ากลับมาช่วยเราไว้อีก ตั้งแต่เป็นเด็กจบใหม่จนมาเป็นนายแบงค์ ก็เลยติดตัวมาตลอด ขอบคุณคนที่คุณมองไม่เห็นครับ อย่าไปดูแคลนเค้าเลยครับ เพราะวันที่คุณไม่มีเค้า… คุณจะเดือดร้อนครับ!

มือคนเรามีนิ้วที่ยาวสั้นไม่เท่ากัน โป้ง กลาง นาง ชี้ ซึ่งมีค่าทั้งนั้น
แตกต่างแต่การใช้ที่ไม่ค่อยจะเหมือนกัน
แต่ต่างเป็นนิ้วที่มีหน้าที่สำคัญ มันต่างกันแค่สั้นยาว

20140427-000959.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s