นิ่งๆ 

ผีเสื้อตัวเดิมที่บินผ่านหน้าไปครั้งที่7 กำลังกระพือปีก ร่องลงเกาะที่กลีบดอกไม้ ลมเย็นอมความชื้นพัดสัมผัสร่างกาย 

คลื่นน้ำจากแหล่งกำเนิดแบบจุดแผ่เป็นวงไปรอบ กำลังแทรกสอดกันโดยมิได้ใส่ใจนักว่าอาพันธ์กันหรือไม่ 

เสียงนกร้องคุยกัน ไม่แน่นักว่าจะเป็นเสียงมาจากนกเพียงแค่ 5-6ตัว แต่เสียงมันก็สอดคล้องกันอยู่ในที เป็นระยะ 

มดออกเดินตระเวณ ด้วยแรงสัญชาตญาณ เพื่ออาหารในการดำรงชีวิตของตนและพวกพ้อง 

รอบๆ ตัวประกอบด้วยการเคลื่อนไหว 

แต่เพียงเพื่อให้สัมผัสถึงความเคลื่อนไหวนั้น ตัวเราเองต้องหยุดนิ่ง 

ความสุขอาจเป็นเรื่องความเชื่องช้าของเวลา แต่ความสุขนั้นไม่เชื่อง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s