ก่อนประวัติศาสตร์

คำนำของผู้เขียน (mostly cloudy) เริ่มต้นด้วยประโยคว่า “เรากำลังอยู่ในช่วงรอยต่อของยุคสมัย วิชาประวัติศาสตร์จะจดจำเบื้องหลังของเราในฐานะยุคก่อนอินเตอร์เน็ต…”

ฟังดูคล้ายยุคก่อนประวัติศาสตร์ยังไงชอบกล

อ่านแล้วนึกถึงบทสนทนาที่เคยนั่งคุยกับเพื่อนสนิทเมื่อสิบกว่าปีก่อน ว่าคน Generation เราดูคล้ายโชคดี ที่ได้มีชีวิตอยู่ทั้งชีวิตอนาล็อกและชีวิตดิจิตอล
เราเคยทำรายงานส่งด้วยเครื่องพิมพ์ดีด – word ราชวิถี – CU Writer – MS Office
เราฟังเพลงจากแผ่นเสียง – เทปคาสเซ็ต – CD – MP3 – Vampire – iTune

นึกแล้ว คล้ายการเดินทางข้ามขอบเขตอะไรบางอย่าง
หลังจากข้ามแดนนั้นมาแล้ว สิ่งของบางสิ่ง หรือแม้แต่ กฎเกณฑ์บางอย่างจะไม่มีตัวตนอีกต่อไป

เด็กสมัยนี้ ทำรายงานจะไม่ถามทางว่าต้องนั่งรถเมล์สายอะไรจะไปหอสมุดแห่งชาติอีกต่อไป แต่พวกเขาจะถามหาร้านกาแฟเก๋ๆ ที่มีทั้ง wifi และเต้าเสียบปลั้กไฟ
โทรเลขสูญพันธุ์ไปตลอดกาล (ก่อนการมาถึงของ Social Network เสียอีกกระมัง)

แล้วอาชีพที่เราทำอยู่เล่า?
บางทีเมื่อต้องข้ามเขตแดนอีกครั้ง เราก็ไม่อาจนำติดตัวข้ามแดนไปได้อีก! ในเมื่อดิจิตอลเองก็กำลังถูกคลอบคลุมด้วยกลุ่มเมฆเช่นกัน

(QCC ก็เคย popular มาก่อนจะถูกกลืนด้วย 6Sigma และพอมายุคเสื่อมของ Blackbelt 6Sigma ต้องรวมร่างกับ Lean เพื่อมีตัวตนอยู่ใน Supply Chain Management และ ReEngineering เองก็ต้องเปลี่ยนชื่อแซ่เป็น Transformation แต่… แต่ทั้งหมดนี้ ล้วนถูกนิยามภายใต้เขตแดนนี้ เมื่อเข้าสู่เขตแดนใหม่ มั่นใจอย่างไรว่าจะยังคงมีตัวตนอยู่?)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s