ความสุขของ ด.ญ.กะทิ

image

ชื่อเรื่องว่าความสุข แต่เรายืนยันว่าเรื่องในหนังสือเล่มนี้เศร้ามาก

เวลาที่นึกถึงรางวัลซีไรต์ เราจะนึกถึงคนสองคน
เปล่า! ไม่ใช่นักเขียนคนไหนๆ ที่ได้รางวัล แต่เป็นครูสองท่าน
ครูท่านแรกคือบรรณารักษ์ห้องสมุดโรงเรียน ที่เป็นบุคคลแรกที่แนะนำให้เด็กอ่านหนังสือบ้านๆ อย่างเรารู้จักกับผลงานรางวัลซีไรต์ และ ครูอีกท่านคือ ครูภาษาไทยระดับมัธยม ที่หยิบเอาหนังสือรางวัลซีไรต์มาประกอบการสอนให้นักเรียนรู้จักกับคำว่า ‘วรรณกรรม’
#ด้วยความระลึกถึงครับครู

แปลกใจตัวเองเหมือนกันที่พึ่งอ่านหนังสือรางวัลซีไรต์ปี2549 ได้จบในปี2559 พอดีๆ 10ปี
อาจเป็นเพราะความเกรงในบารมีของซีไรต์ แต่ด้วยเหตุบังเอิญพบหนังสือเล่มนี้บนชั้นหนังสือของที่พักระหว่างเดินทาง การอ่านจึงเกิดขึ้นภายหลัง 10ปี หลังจากได้รางวัล

ยิ่งแปลกใจเข้าไปอีกที่ ความสุขของเด็กอย่างกะทิ เพียง 118หน้าหนังสือ สามารถฝ่าวงล้อมวรรณกรรมน้อยใหญ่ ก้าวขึ้นเป็นวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน

เรามิบังอาจ ยกตัวเป็นผู้ประเมินความเหมาะสมกับรางวัลของหนังสือเล่มนี้
เราเป็นเพียงหนอนหนังสือบ้านๆ ธรรมดา ที่หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว เกิดแรงผลักดันมหาศาลอย่างหนึ่งทำให้ต้องลุกขึ้นมาบันทึกความรู้สึกระหว่างการอ่านและหลังจากที่อ่านจบ

นี่คือหนึ่งในหนังสือที่สอดคล้องกับนิยามของคำว่าวรรณกรรมอย่างยิ่ง
และน่าจะเป็นหนังสือที่ควรบรรจุไว้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลา
ในเมื่อเรามี ‘เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็ก’ มี ‘อยู่กับก๋ง’ มี ‘นิกกับพิม’ แล้ว เราควรมีความสุขของเด็กหญิงกะทิด้วย

บทพรรณาของนิยายพาเรากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง การคุยกันของปิ่นโตในเรื่องทำเอาเราคิดถึงโรงเรียน…
บทพรรณนาโวหารคือความดีงามของวรรณกรรมนี้

และอีกครั้งครับ นี่คือนิยายที่เศร้ามาก มันเศร้า
เศร้าจน…สุขอย่างยิ่ง!
คล้ายกับเมื่ออ่านหนังสือ ‘Lots of Love’ จบ สารที่เราได้จากหนังสือคือการได้ค้นพบว่า แท้จริงแล้วความสุขและความเศร้าอาจเป็นสิ่งเดียวกัน

ความสุขไม่ได้ซับซ้อน ความเศร้าก็เช่นกัน และที่แน่ๆ คือหากซับซ้อนมากเข้า นั่นไม่ใช่ความสุขแน่นอน!

ที่น่าตื่นตาตื่นใจมาก คือผู้เขียนสามารถแทรกความย้อนแย้งลงในเรื่องราวของเด็กหญิงกะทิได้อย่างงดงาม

ทั้งหมดนี้ทำให้ หลังจากที่เราอ่านจบแล้ว กริ่งเกรงบารมีของงานเขียนรางวัลซีไรต์ ขึ้นไปอีก

สุดท้ายนี้ ได้แต่บอกว่า ทุกๆ นาทีที่อ่านความสุขของกะทิ ไม่มีนาทีไหนเลยที่นับเป็นเวลาสูญเปล่าได้
แต่ผู้อ่านที่อยู่ไกลบ้านไกลครอบครัวอาจต้องอ่านด้วยความระมัดระวังบ้าง มิเช่นนั้นอาจต้องเสียน้ำตาให้กับความสุขนี้ได้

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s