ล้มกระดาน เพราะ ไม่มีอะไรจะเสีย

Jack Reacher ใน Nothing to Lose ก็ยังนึกถึงหน้า Tom Cruise 

image

อาจเพราะความโดนเด่นของ Tom Cruise ที่รับบทเป็น Jack Reacher ในปี 2012

แต่ในส่วนสูงของ Jack Reacher ตามที่ Lee Child เขียนไว้ในหนังสือคือ 196 cm ในขณะที่ Tom Cruise สูง 172 cm ดังนั้นในแง่ของจินตนาการภาพของ Tom ขึ้นมาระหว่างอ่านดูขัดๆ กันอยู่บ้าง

เป็นเล่มแรกของ Jack Reacher ที่ซื้อหามาอ่าน โดยตามคำบอกเล่าในคำนำ Series ของ Jack Reacher นั้นมีทั้งหมด 12 เล่ม จับไปจับมา ก็หยิบเข้าเอา “Nothing to Lose” ซึ่งเป็นเล่มสุดท้ายของ Series กลับบ้านมาอ่านโดยไม่ได้ตั้งใจ

Jack Reacher เป็นที่สุดของวงการในทางของตัวเองจริงดังคำร่ำลือ เป็นตัวละครที่มีความเฉพาะตัวสูงมาก

คนอะไร เกลียดการถอยหลังกลับมากซะจนกระทั่งยอมพาตัวเองกลับเข้าไปพัวพันกับเรื่องคอขาดบาดตาย

ทักษะทางทหารของ Jack คือที่สุด มันคือทักษะที่ทำให้เขากลายเป็นนักสืบอัจฉริยะ ที่สามารถพาตัวเองรอดจากเรื่องอันตรายต่างๆ จนกระทั่งค้นพบเฉลยของเรื่องราวต่างๆ
นี่คือความสนุกของการอ่านเรื่องนี้ครับ เป็นพระเอกที่เก่งโคตรๆ อีกคน

เรื่องในหนังสืออ่านง่าย ตรงไปตรงมา ไม่ค่อยมีการตัดฉากหวือหวามากนัก
ยิ่งถ้าเทียบกับงานของ Halan Coban แล้ว การเขียนเรื่องนี้ของ Lee Child นั้นค่อนข้างตรงไปตรงมาแบบ Classic ซึ่งทำให้ดูไม่พีคมาก เพราะเรื่องราวดูเดาง่ายเกินไป

ดังนั้น ถ้าใครหวังความซับซ้อนของคดีที่สืบสวน อาจผิดหวังอยู่บ้าง (คดีที่สืบสวนในหน้งที่ Tom Cruise เล่น ดูจะซับซ้อนกว่าคดีในเล่มนี้) แต่อย่างว่าแหละ ที่เราอ่านเรื่องของ Jack Reacher ก็เพราะเราอยากติดตามการแก้ปัญหาในแบบของ Jack ซึ่งมันก็โดดเด่นจริงจัง และสนุกดี

Nothing to Lose เล่นกันปมใหญ่ปมเดียว ซึ่งเป็นแกนปริศนาของเรื่องทั้งหมด เราชอบการที่ผู้เขียนสามารถบอกเล่าความเสียหายของสงครามต่อครอบครัวของผู้เกี่ยวข้องทั้งหลายผ่านตัวหนังสือของนิยายสืบสวนได้เนียนๆ เรายังได้เห็นการตัดสินใจต่อความผิดชอบชั่วดีของตัวละคร ซึ่งแม้จะไม่ใช่ประเด็นหลักของเรื่องเลย แต่มันก็กระตุกหัวใจเราได้เป็นระยะ

ที่ดีงามคือ การเขียนที่มีการใช้สัญลักษณ์ในเรื่อง – ชื่อเมือง Hope, เมือง Despair, และเมือง Halfway และผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองนั้น บ้างก็ข้ามเขตเมืองจากเมือง Hope ไป Despair, บ้างก็ข้ามจากเมือง Despair มาเมือง Hope, บ้างก็พยายามจะข้ามเมืองแต่ก็ข้ามไม่ได้ เอาเป็นว่าถ้าอ่านไปด้วยคิดตามไปด้วย จะเป็นที่สนุกสนาน กระตุกความคิดบ้าง สลดใจบ้าง ตามจะคิดได้ 

นี่คืองานสร้างสรรค์ของผู้เขียน ที่สามารถแฝงสารความคิดอะไรบางอย่างถึงผู้อ่านในนิยายสืบสวน

หรือว่า จริงๆ แล้ว การสืบสวนคดี ไม่ใช่ประเด็นหลักที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อ

สนุกดีนะครับ ไม่แน่ว่าต้องไปหา Jack Reacher เล่มอื่นๆ มาอ่านอีก

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s