ตำนานโอโตริ ภาค2

ภาค2 ต้องมา Grass for his Pillow (วิหคหลงรัง).

image

การเติบโตของตัวละคร

ความเจ็บปวด ได้กัดกินและหล่อเลี้ยงการเติบโตของมนุษย์ไปพร้อมกัน
แท้จริงแล้วความเจ็บปวดคือส่วนหนึ่งของความงามในชีวิต ใช่หรือไม่
การตัดสินใจเพียงแค่ชั่วอึดใจว่าจะปล่อยให้ไหลต่อไปตามสายน้ำแห่งยถากรรม หรือจักลุกขี้นเพื่อกบฏต่อขนบทั้งหลาย ที่เป็นตัวชี้นำอนาคตของเรา

ภาคนี้ ฉาก Action น้อยลง
เรื่องตื่นเต้นระทึกใจ ผ่อนลง
เปิดทางให้เรื่องราวความเป็นไปของขนบต่างๆ รุมกระหน่ำเรา ซ้ำๆ ด้วยประเด็นที่ต้องคิดต่อ

ถ้าอ่านแล้วคาดหวังจะได้ติดตามการปะทะกันระหว่างขุนศึก นินจา จากภาคนี้ คงผิดหวังอยู่บ้าง เพราะมีน้อยลง 
ในภาคนี้ ผู้เขียนเน้นที่จะเคี่ยวกรำเราให้ได้คิดตามประเด็นต่างๆ ตามสถานการณ์ที่พลิกผันของตัวละคร

แต่สนุกมากนะครับ
สนุกตรงที่เราจะได้เฝ้าติดตามความรู้สึกนึกคิดของตัวละครทั้งหลายอย่างใกล้ชิด
การเขียนที่ทรงพลังทำให้เราอินไปกับการตัดสินใจสำคัญๆ ของตัวเอกนั้น ทุกการตัดใจนั้น ล้วนมีที่มาที่ไป อ่านแล้ว ก็ยังคงหลงรักตัวละครเกือบทุกตัว

Shirakawa Kaeda ทำให้เรานึกถึง Daenerys Targaryrn ใน GOT ขึ้นมา

นับเป็นงานเขียนมหัศจรรย์อีกหนึ่งเล่ม เรื่องแบบดราม่าลึกๆ และโรแมนติก

ความดีงามอยู่ที่ การตีแผ่เรื่องราวด้านมืด และปล่อยให้ด้านมืดทำให้ความสว่างที่ยังมีอยู่ เด่นชัดขึ้นมา
ยิ่งมืด ความสว่างก็ยิ่งเด่นชัด
ถ้าคุณอยากเห็นดาว คุณอาจต้องปิดไฟ

“มันคือความเปราะบางที่ทำให้ชีวิตมีค่าเหลือเกิน ความสุขของเรายิ่งเข้มข้นเมื่อเราตระหนักว่ามันอาจไม่ยืนยาว”

สงครามใกล้จะเริ่มแล้ว
พบกันอีก…ภาค3

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s