ฝันไป หาวไป

พอจะรู้จัก ศุ บุญเลี้ยง ใช่มั้ยครับ
คนเดียวกับ พี่จุ้ย วงเฉลียง
คนที่แต่งเนื้อเพลง อิ่มอุ่น
แต่งเพลง เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม, ปลายฟ้า
พี่แกเป็นทั้งนักเขียนและนักอยากเขียน อดีตเจ้าสำนักศิษย์สะดือ

image

ได้หนังสือที่แกเขียนมาหนึ่งเล่มครับ
บางๆ แค่ 96 หน้าเอง
เราไม่บังอาจมารีวงรีวิวอะไรหรอก
อยากบอกแค่ หนังสืออ่านสนุกดี สนุกแล้วยังให้ฉุกคิดอะไรๆ กลายเรื่อง

บางที ที่เราดำเนินชีวิตอยู่ในกระแสหลัก วันต่อวัน วันต่อวัน
สมองเราจะประหยัดพลังงานด้วยคำว่า ‘เคยชิน’ เพราะมันเองก็ขี้เกียจ (สมองเป็นอวัยวะที่ขี้เกียจที่สุดในร่างกายแล้วมั้ง?)
เราจะเคยชิน!
ความเคยชินนี้เองที่สร้างกรอบบางอย่างครอบไม่ให้ความคิดหลุดออกมา
ข้อดีคือเราสามารถดำเนินชีวิตไปอย่างอัตโนมัติได้โดยแทบที่จะไม่ต้องคิดอะไรในวันๆ ข้อเสียคือ ความคิดเราจะไม่ไปไหนไกลเพราะวิ่งชนกรอบความเคยชินนี้อยู่เนืองๆ

ถ้าเราอยากพาความคิดเราทะลุออกกรอบความเคยชินนี้ เราต้องกระตุ้นความคิดเราด้วยพลังงานแรงสูงบางอย่าง
หนีงสือบางๆ เล่มนี้บรรจุพลังงานแรงสูงอันนั้นไว้ครับ
บางทีเราๆ ก็แอบตั้งชื่อพลังงานตัวนี้ว่า “ความคิดขวางๆ”

ถ้าคุณอยากหลุดออกมาจากกรอบความเคยชินของความคิด เราแนะนำให้ไปหาหนังสือเล่มนี้มาอ่านครับ

ด้วยวิธีการเขียนที่มีความเฉพาะตัวสูง ฉวัดเฉวียนขวางโลก เราจะเข้าใจเลยว่า นี่คือเจ้าสำนักเขียนเองจริงๆ

มาเล่มนี้ เป็นเรื่องราวของความฝัน ฝันจะเปิดร้าน เปิดร้านกาแฟ เปิดร้านหนังสือ บ้างก็ฝันแล้วลงมือ บ้างฝันแล้วก็นั่งหาว แล้วบางทีหนังสือเล่มนี้ก็ดับฝัน

ถ้าใครมีฝันอะไรๆ อยู่บ้าง เราควรได้หนังสือเล่มนี้ ไปดับอาการโลกสวยบ้าง เพื่อมองโลกอย่างที่ม้นเป็น

96 หน้านี่อ่านแป้บเดียวเองนะครับ
แต่หลังจากนั้นสิ พาเราครุ่นคิดไปเกือบทั้งวันเลย

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s