เดิน เท่านั้น

​คิดว่า หลายๆ คนคงมีความคิดอยากจะลองไป #ภูฏาน 


ประเทศที่วัดผลด้วยดัชนีความสุขของคนในชาติ 

ประเทศที่มีพระราชาและพระราชินี อันเป็นที่รักของคนไทยจำนวนมาก 

ประเทศที่จำกัดจำนวนนักท่องเที่ยวต่อปี 

ต้อง #Bhutanเท่านั้น 
ข่าวแสดงความเคารพของพระราชาอันเป็นที่รักแห่งภูฏาน ต่อในหลวงอันเป็นที่รักยิ่งของไทย ดลใจให้ความสนใจที่มีต่อประเทศภูฏานพุ่ง ผลักดันให้หยิบหาหนังสือเล่มนี้มาอ่าน 
เราชอบการเขียนของคุณแววอยู่แล้ว WW Hongvivatana 

ติดตามกันมาตั้งแต่ Wish Us Luck และ HOKKAIDO HOME-MADE 

มาถึงเล่มนี้ เราเห็นการพัฒนาขึ้นของการเล่าเรื่องราวในหนังสือเล่มนี้ 

ด้วยเรื่องเล่าที่มีการตัดฉากการเล่าเรื่องคล้ายกำลังดูหนังที่เธอตัดต่อ 

มันไม่ได้มีดีในแง่ความคมของการเล่า แต่มันดีงามที่ความรื่นรมย์ในตัวหนังสือของคุณแวว และสิ่งที่เราชอบมากคืออารมณ์ขันและคารมจิกกัดน้อยๆ พองามในการเล่าถึงสิ่งต่างๆ ที่พบเจอระหว่างการเดินทาง 

ภาพภูฏานที่มองผ่านการเล่าของเธอจึงมีเสน่ห์ยิ่ง 

และการได้มีเธอเล่าให้เราฟังถึงการเดินทางของเธอ จึงรื่นรมย์ไม่น้อยเลย 

จะรอติดตามอ่าน เล่มต่อๆ ไปนะครับ 
เอาจริงๆ การไปเที่ยวภูฏานตามการเล่าของเธอ มันก็มีแต่เดินกับเดิน เดินกันตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นหนังสือที่ควรได้รับการประท้วงของกล้ามเนื้อขา 

เราอ่านแล้ว อดนึกถึงการเดินเท้าขึ้นลงภูกระดึงไม่ได้ คล้ายๆ เป็นการลงทุนลงแรงเดินทางไปมาเพื่อทรมานร่าง แต่เมื่อเวลาผ่านมันกลับดึงดูดเราให้กลับไปเดินเท้าเช่นนั้นอีก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า 
ในหนังสือนี้ มีความลับของความสุขซ่อนอยู่ 

แน่นอนชนชาวประเทศที่ใช้ดัชนีชี้วัดความสุขเป็นตัวชี้วัดความเจริญ น่าจะเป็นคนที่บอกเราได้ว่า ความสุขคืออะไร และเราจะมีความสุขได้อย่างไร 

คุณแววเธอแอบบอกใบ้ด้วยว่า ความสุขนั้นง่ายกว่าที่เราเคยคิดไว้ 

ว่าแต่ พร้อมจะเดินกันมั้ยครับ?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s