แสงสว่างของเรา

​มาเป็นบันทึกแรกถึงหนังสือที่อ่านในปีนี้ครับ 
ช่วงปีใหม่นี้ เราอ่านหนังสือติดพันอยู่ประมาณ 3 เล่ม หนังสือทางพุทธ 1เล่ม หนังสือเรื่องความรักที่ได้มาจากเวียดนาม 1เล่ม และหนังสือเรื่องความรักของนิ้วกลมอีก 1เล่ม ก็ว่าจะบันทึกการอ่านในเล่มใดเล่มหนึ่งนี้เป็นบันทึกแรกของปี 2017 นี้ แต่พออ่านๆ ผลัดไปสลับมาสักพัก เราพลันรู้สึกไปเองว่ามันรู้สึกเบาๆ จนเกินไป แม้ว่าจะได้อ่านบางเล่มจบไปแล้ว ยังรู้สึกโหยหาอะไรบางอย่างที่ดูจริงจังกว่า กระแทกความรู้สึกนึกคิดกว่านี้อีก พอจังหวะได้มีโอกาสแวะไปห้องสมุด จึงขอหยิบยืมเล่มที่เคยเล็งไว้แล้วก่อนหน้า แต่ยังไม่ประจวบกันสักที 


#วรพจน์ เป็นนักเขียนมือดี เราเสพตัวหนังสือของเขามาแล้วหลายครั้งหลายครา 

ความถนัดในการเขียนเชิงสารคดีของเขา ตีแผ่บางด้านบางมุมที่น่าสนใจมากในสังคมนี้ แต่น้อยคนนักจะกล้านำมาพูดคุยกันในที่แจ้ง รังแต่ถนัดจะถกกันสนุกปากในที่รโหฐาน จนเลยเถิดไปเป็นการติฉินเสียมากกว่า 

ผู้เขียนได้นำเรื่องราวออกมาบอกเล่า ด้วยข้อมูลในเชิงลึกกว่า เพราะได้สัมภาษณ์มาจากปากของเจ้าของเรื่องเอง และเขาเองก็ได้พาตัวเองเข้าไปอยู่ในพื้นที่ ในเหตุการณ์ ในสถานการณ์นั้น มาด้วย นี่จึงเป็นงานเขียนเชิงสารคดีน้ำดีที่มิได้เกิดจากการทึกทักเอาเองตามเรื่องตามราวจากข้อมูลมือสอง กลับยังสามารถอ้างอิงถึงแหล่งข้อมูลมือหนึ่งได้ด้วย ประกอบกับน้ำหมึกเข้มปาดด้วยคมคำตัวอักษรของเขา งานเขียนชุดนี้จึงกล่มกล่อม 

บอกได้เลยว่า เมื่อบทความเหล่านี้เคยถูกตีพิมพ์อยู่ในนิตยาสาร #GM นี่คือเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เราเป็นแฟนนิตยาสารนี้ติดต่อกันมาอีกหลายปี 
เราต่างมีแสง มาเปล่งแสงกันตั้งแต่จุดเริ่มต้นของปี ก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีมิน้อย 
แน่นอน ในที่มืดเราจึงแห่งแสงสว่างนั้นชัดเจนกว่า 

บทเขียนเหล่านี้จึงมิได้เป็นสารคดีในที่สว่างเท่าไร หากแต่กลับเป็นแสงสว่างที่มองเห็นในมุมมืดของมหานคร 

ในที่นั้น ที่ๆ มีการมั่วสุมเป็นอโคจรบ้าง ที่ๆ ขับเร้าการเสพบ้าง ที่ๆ ขับดันแรงขับทางเพศบ้าง ที่ๆ ต่างคนต่างดิ้นรนแสดงออกเพื่อความอิสระจากที่เคยถูกกักไว้โดยขนบของสังคมบ้าง ย่อมมิใช่ที่สว่างปกติในสายตาผู้คนทั่วไป ยังถึงกับมืดมิดในสายตาผู้หลักผู้ใหญ่ (แต่ก็เถอะ ใช่ว่าเราๆ ท่านๆ จะไม่เคยเอาร่างกายหรือจิตใจไปผลาญเพื่อหาทางออกอะไรสักอย่างในที่ๆ เหล่านี้ แต่เราก็มักเลี่ยงที่จะพูดถึงเมื่อเรากลับออกมาอยู่ท่ามกลางตัวตนในที่สว่าง) 
อาบอบนวด สยามแสควร์ นักร้องนักดนตรีเพลงร็อค เกย์เฟสติวัล เซ็กส์บนถนน นัดวาดรูปอีโรติค แบ็คแพคตรอกข้าวสาร แฟนคลับทีมฟุตบอล และนางแบบแคตวอล์ค ถูกถ่ายทำออกมาเป็นสารคดีบนตัวหนังสือ 
ท่ามกลางความหมกมุ่นที่หลากหลายนี้ มีส่วนหนึ่งที่คล้ายกันคือการแสวงหาด้วยการเสพ 

คล้ายต่างก็กำลังตามหาอะไรบางอย่างที่ยังหาไม่พบ แต่ขอใช้ชั่วจังหวะเวลาของชีวิตช่วงนี้เสพอะไรบางอย่างบำบัดความโหยหาของตนไปก่อน 

ซึ่งก็มิน่าใช่ความผิดปกติอะไร เราล้วนเคยมีภาวะเช่นนี้อยู่บ้าง ซึ่งก็มิสามารถบอกได้เต็มปากเช่นกันว่า เราอับจนหรือตกอับ แต่เราต่างล้วนมีสิทธิ์ที่จะเลือก เรื่องเหล่านี้จึงน่าสนใจไม่น้อย 
เพียงเราเปิดใจ เพียงเราไม่ด่วนสรุป เราจะเห็นแสงสว่าง แม้จะริบหรี่เพียงใด 

เพราะเราต่างก็ #เราต่างมีแสงสว่างในตัวเอง 

เราจึงได้เรียนรู้ไม่น้อยจากเรื่องเหล่านี้ ขอเพียงไม่ด่วนสรุป เราจะพร้อมรับฟัง 
เห็นด้วยกับผู้เขียน 

หากเรามีโอกาสพูดคุยกันมากกว่านี้ สังคมน่าจะดีขึ้น และความรักเป็นสิ่งมีค่า 

อ้าว! นี่ก็เป็นหนังสือเรื่องความรักอีกเล่มเหรอนี่

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s