ตะกละหนังสือ 

​ไม่ว่าศักยภาพในการบริโภคตัวหนังสือจะเพิ่มขึ้นเพียงใด 

กลับพบว่าหนังสือที่สนใจใคร่อยากอ่าน กลับมีจำนวนมากเท่าทวี 

บางทีถึงกับเผลอตัว ลงมือเสพหนังสือเหล่านั้นอย่างตะกละตะกราม เร่งอัดกลุ่มตัวอักษรผ่านเข้าทางประตูสายตาอย่างมูมมาม! 

จะหาประโยชน์อะไร หากไม่มีเหลือเนื้อความอยู่ในทรงจำ กระทั่งกลิ่นหน้ากระดาษก็มิเหลือติดอยู่ในลมหายใจออกแม้แต่น้อย 

… 

จึงตระหนัก 

การอ่านจึงใช้เวลาเท่าที่มันจะต้องใช้ มีสมาธิเท่าที่จำเป็นจะต้องมี 

ให้สายตาได้สัมผัสกับ เส้น-มุม-โค้ง ของตัวหนังสือแต่ละตัว สัมผัสได้กระทั่งอากาศที่อยู่ในช่องว่างระหว่างตัวอักษร 

จึงได้พบ ความงามเหล่านั้น

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s