มีความรักนำทาง

เวียนว่ายตายเกิดในมหาสมุทรแห่งตัวอักษร คล้ายว่ายออกมาจากฝั่งแรมเดือน อ้างว้างเดียวดายท่ามกลางตัวหนังสือ จากหนังสือเล่มแล้วเล่มเล่า แล้วคลื่นก็ซัดเราลอยข้ามมาพบ 


ชายหนุ่มวรรณะจัณฑาลเดินทางข้ามทวีปข้ามประเทศ จาก #นิวเดลี มุ่งหน้าสู่ #บูโรส เพื่อรักแท้ของเขากับสาวชาวสวีเดน 

ครึ่งหนึ่งในการเดินทางข้ามทวีปนั้นเกิดขึ้นโดยการปั่นจักรยาน 

7,000km 8ประเทศ กับเวลา 5เดือน
ป่าวครับ นี่ไม่ใช่นิยาย 

แต่เป็นเรื่องจริงของ ดร.อนันทะ ผู้ก้าวจากชาติเกิดในวรรณะจัณฑาล สู่ อาจารย์ศิลปะดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ โดยมีความรักเป็นเครื่องนำทาง 
เป็น non-fiction แห่งแรงบันดาลใจโดยแท้ บอกเล่าเรื่องราวความงดงามของความรัก 

เราได้หลายๆ อย่างจากหนังสือ 
“พวกพราหมณ์บูชาวัวแต่กลับปาก้อนหินใส่เขา เขาถามตัวเองว่าทำไมต้องเป็นเขา ทั้งที่มีเลือดเนื้อเหมือนกัน แต่กลับมีค่าน้อยกว่าวัวตัวหนึ่ง” 

“ทำไมเขาถึงไม่มีสิทธิ์นั่งในห้องเรียนเหมือนคนอื่น ครูเขี่ยทรายกระจายบนพื้นไม้แล้วใช้นิ้วเขียนตัวอักษร สังเกตว่าครูเลี่ยงที่จะสัมผัสแตะต้องร่างกายเขา ครูแค่นั่งข้างๆ แต่ระมัดระวังไม่ให้ถูกตัวเขา ทำไมต้องระวังขนาดนี้” 
นักเรียนศิลปะวรรณะจัณฑาล เอาตัวรอดจากสิ่งต่างๆ ทั้งไม่มีเงินซื้อข้าวกิน ต้องหันหาเอาศิลปะมาเป็นวิชาชีพหาเลี้ยงตัว กระทั่งได้รับการสนับสนุนจากนายกฯ อินทิรา คานธี ในส่วนหนึ่งของนโยบายการให้โอกาสกับจัณฑาลในสังคมอินเดีย 
แล้วศิลปะนั้นเอง ได้พาเขามาพบกับรักแท้ 

หญิงสาวยุโรปชาวสวีเดน กับหนุ่มจัณฑาล ในนิวเดลี 

แล้วเมื่อรักของเขาต้องกลับคืนสู่บูโรส ในที่สุดเพื่อรักนั้น ได้แต่ต้องออกเดินทางข้ามทวีปจากอินเดียไป โดยเอาหัวใจตัวเองเป็นตัวตั้ง 

ไม่มีเงิน ถูกรังเกียจ ได้แต่มุ่งหน้าเดินทางไป เท่าที่จะทำได้ ไปทีละเปลาะๆ เพื่อไปให้พบกับหัวใจของเขา 
ล้มเลิก กับ ไปต่อ … ห่างกันแค่เส้นบางๆ 
ปั่นจักรยานไปถึงชายแดนปากีฯ ก็ถูกไม่ให้ผ่านเข้าประเทศ จากความขัดแย้งระหว่างสองประเทศ 

ตัวต่อสู้ดินรนจนมีผู้อุปถัมภ์ช่วยแก้ปัญหาเรื่องพรมแดน ช่วยจัดหาตั๋วเครื่องบินบินข้ามประเทศปากีฯ ไปลงคาบูลเพื่อปั่นจักรยานต่อไปยังกันดาอาร์ แต่พอเครื่องใกล้จะลงที่กันดาอาร์ กลับกลายเป็นว่าถูกให้วกกลับไปลงที่นิวเดลี ใหม่ โห! นี่คือพีคมาก 
จากฮินดู ไปพุทธ คริสต์ และอิสลาม 

การก้าวข้ามจากตะวันออกสู่ตะวันตก โดยผ่านเมืองอิสตัลบูล ตามเส้นทางสายฮิปปี้เทรล 

พาเอาคนอ่านเติบโตข้ามผ่านหน้ากระดาษหนังสือไปด้วย 
เมื่อทั้งหมดเกิดขึ้นจากความรัก ต่างพาเรามุ่งออกไปหาความรัก 

และการให้อภัยต่างหาก คือสิ่งชำระล้างหัวใจ มนุษย์ 

ชีวิตมนุษย์จึงงดงามยิ่ง 

งดงามโดยมิได้มีประเด็นเรื่องชนชั้นหรือชาติกำเนิดมาเป็นตัวฉุดรั้ง 

การมีชีวิตอยู่คือความงามในตัวมันเอง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s