อโหสิและอดกลั้น 

เรื่องในชุดเดียวกับ #ฤทธิ์มีดสั้น หรือ #เซียวลี้ปวยตอ ของ #โกวเล้ง มีด้วยกันอยู่ 4 เรื่อง ฤทธิ์มีดสั้น, ดาบจอมภพ, เหยี่ยวเดือนเก้า, และจอมดาบหิมะแดง 

ลังเลอยู่นานเหมือนกันว่าจะมาบันทึกไว้ดีมั้ย 

สุดท้าย กลัวว่าแก่นของเรื่องที่โกวเล้งเขียนไว้ จะพร่าเลือนไปจากสติอีกหลังจากอ่านจบในรอบที่สี่ เลยตัดสินใจเอามาบันทึกไว้ด้วย (มิได้คิดริอาจจะรีวิววรรณกรรมอมตะเรื่องนี้แต่อย่างใด)
ในฤทธิ์มีดสั้น เรามีคู่ ลี้คิมฮวงกับฮาอุย ส่วน #ดาบจอมภพ นี้ เป็นคู่ #เอี๊ยบไค กับ #โป้วอั้งเซาะ คล้ายด้านสว่างกับด้านมืด 

แต่ ไม่ง่ายเช่นนั้น ในมืดพลันมีแสงสว่าง ในสว่างนั่นก็เคยมืดมาก่อน 

ใช่ตัดสินได้โดยง่าย หรือจริงๆ แล้ว เรามิควรตัดสินใดๆ เลย 

 

มนุษย์เรามักไปบังคับต้นเหตุต่างๆ ได้ยาก หรือบางทีก็อาจพ้นจากวิสัยในการควบคุมของเรา 

แต่ใช่ว่า เมื่อเกิดจากความมืด หรือเกิดในท่ามกลางความแค้นแล้ว เราต้องอยู่ในแนวทางนั่นตลอดไป 

ล้วนแล้วแต่มาขึ้นกับการตัดสินใจกระทำหรือละกระทำของเราทั้งสิ้น ต่างหาก  

รู้ทั้งรู้ ว่าการกระทำแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน จองเวรเอาคืน เมื่อแค้นต้องชำระแค้น ก็จะจองเวรกันต่อไปไม่สิ้น เวรหนึ่งส่งผลให้เกิดเวรถัดๆ ไป ไม่สิ้นสุด 

หากแต่จะมีสักกี่ผู้คน ที่ระลึกได้และลงมือยุติ ยุติการจองเวร  

วัฏจักรจองเวรทั้งปวงนั้น ยุติลงได้เพียงแค่คำๆ เดียว “อโหสิ” 

 

“คนเราก็มีเพียงเวลาที่มันยินยอมอโหสิให้แก่ผู้อื่นด้วยความจริงใจจึงสามารถอโหสิให้แก่ตัวเองได้ … โลกที่มันดำรงชีวิตอยู่ เคยมีความเห็นว่า แก้แค้นยังถูกต้องและกล้าหาญ เป็นบุรุษเพศยิ่งกว่าอโหสิมากนัก แต่พวกมันต่างลืม จะกระทำให้ซึ้งถึงแก่นคำอโหสิ มิเพียงต้องมีจิตใจที่ยิ่งใหญ่เท่านั้น ยังต้องมีความกล้าหาญอีกด้วย ความกล้าหาญที่เหนือกว่าไปล้างแค้น นั่นนับว่ายังยากเข็ญยิ่งกว่าไปล้างแค้นมากนัก!” 

“ความแค้นก็คล้ายหนี้สิน ยามท่านเคียดแค้นผู้อื่น ก็เท่ากับท่านติดค้างบัญชีตัวเองรายหนึ่ง” 

 

ข้อความคมคายทั้งหลายในนิยายเล่มนี้ ล้วนแต่โกวเล้งมุ่งมั่นจะบอกเรา จงอโหสิเถิด อโหสิจึงเป็นความดีงามของมนุษยชาติ 

“สามารถฆ่าคนมิใช่เรื่องยาก ยินยอมอภัยแก่คนที่ท่านพร้อมจะฆ่าได้ทุกเวลา นั่นจึงเป็นเรื่องยากเข็ญที่สุด” 
ขอข้ามประเด็นเรื่องความคมคายขอตัวหนังสือและเนื้อเรื่องที่ซ่อนเงื่อนพลิกผันของท่านไป เพราะนี่คือสุดยอดของผลงานนิยายจีนอยู่แล้ว ผลงานของท่านคืออาชญนิยายที่หักมุมคนอ่าน ที่นำมาเขียนอยู่ในยุทธจักรนิยายจีน 

สุดยอดรหัสคดีในรูปนิยายกำลังภายใน 

 

ถัดจากประเด็นเรื่อง อโหสิ แล้ว 

ในความเห็นเรา ใจความของเรื่อง #ดาบจอมภพ คล้ายการก้าวขึ้นไปสู่อีกขั้นหนึ่งจาก #ฤทธิ์มีดสั้น 

ในฤทธิ์มีดสั้น เซียวลี้ปวยตอ คือสัญลักษณ์ของธรรมะเอาชนะซึ่งอธรรม หากแต่ยังอยู่ในวิสัยว่า “ลูกผู้ชายมีบ้างพึงกระทำ บ้างไม่พึงกระทำ บางเรื่องบางประการ หากท่านทราบว่ามิสามารถทำได้ ยังมิอาจไม่กระทำ” 

เมื่อมาถึงดาบจอมภพ คำที่ฮาอุยบอกต่อกลับพัฒนาเป็น “ตอนเราอยู่ในวัยฉกรรจ์ มีเรื่องมากหลายที่มิอาจไม่กระทำ แต่ภายหลัง เราจึงค่อยๆ ขบคิดเข้าใจ ในโลก ไม่มีเรื่องใดที่มิอาจไม่กระทำเด็ดขาด ปัญหาอยู่ที่ว่า ในใจท่านจะไปคิดเยี่ยงไรเท่านั้น ขอเพียงท่านยินยอมอดกลั้นสักช่วงเวลาหนึ่ง เรื่องราวมากหลายที่ท่านเห็นว่ามิอาจไม่กระทำ อาจบางทีจะกลายเป็น ไม่มีคุณค่าให้ท่านได้กระทำได้”  

ไม่เพียงลี้คิมฮวงที่ได้รับยกย่องว่าก้าวพ้นความเป็นปุถุชนไปแล้ว เพียงวาจาประโยคนี้ ฮาอุยเองก็ก้าวพ้นขื่อคาทั้งมวลไป นี้จึงเป็นสหายที่คู่ควรทั้งฝีมือและคุณธรรม 
มิเพียงเท่านั้น 

“มิว่ากระทำเรื่องราวใด หากคิดจะให้โดดเด่นเหนือผู้อื่น ต่างต้องทนทุกข์ทรมานทั้งสิ้น” 

“แต่เรายังหวังให้พวกท่านสามารถเข้าใจความอีกประการหนึ่ง” 

“หลักวิชาที่ยิ่งใหญ่โดยแท้จริง หาใช่ใช้ความฉลาดปราดเปรื่องและมานะพยายามก็สามารถฝึกฝนมาได้ไม่” 

“ไฉนไม่ได้!” 

“ท่านยังจะต้องมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่อยู่อีกดวงหนึ่งก่อน จึงจะสามารถฝึกได้วิชาที่ยิ่งใหญ่โดยแท้จริง” 

 

แน่นอน ทั้งมวลนี้ มิใช่เพียงแค่เรื่อง “ผายลมมารดาท่าน” เท่านั้น 

 

ด้วยจิตคารวะ

1 Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s