ไม่แข็งตาย

ชอบชื่อนิยาย นอกจากจะเก๋แล้ว มันยังให้อารมณ์บางอย่าง
หนาวเย็น วังเวง โดดเดี่ยว ไร้ความรู้สึก และยังไม่ตาย

557474.jpg

ตัดสินใจหาซื้อหนังสือมาอ่าน เพราะมันได้รับการชื่นชมเทียบเคียงกับนิยายของอากาธาร์ คริสตี้ และดูเหมือนจะเป็นนิยายฆาตกรรมญี่ปุ่นที่ได้รับรางวัล
อย่างไรคือการฟื้นคืนพล็อตของนิยายของ อากาธาร์ คริสตี้ ในศตวรรษที่ 21

อ่านจบแล้ว ขอติก่อนเลย มันมีปัญหาในการอ่านสำหรับเรา
ไม่แน่ใจว่าเป็นมาตั้งแต่ต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น แล้วผู้แปลพยายามจะรักษาความเป็นต้นฉบับให้ได้มากที่สุด หรือว่า เกิดขึ้นในกระบวนการแปลมาเป็นภาษาไทย ก็ไม่รู้ อาการที่หนักมากสำหรับเรามีอยู่สองเรื่อง

ปัญหาเรื่องแรกคือ การใส่เครื่องหมายคำพูดเปิด-ปิด ในแต่ละบทสนทนา เราอ่านแล้วสับสนมากที่สุด ว่าตกลงแล้ว ข้อความนั้น ย่อหน้านี้ มันเป็นคำพูดของตัวละคร หรือเป็นความคิดในหัว หรือว่าเป็นคำบรรยาย เพราะมันงงกับการใส่เครื่องหมายคำพูดเปิด-ปิดในนิยาย การมีย่อหน้าอยู่ภายในระหว่างเครื่องหมายคำพูด ทำให้ต้องมากวาดสายตาหาเครื่องหมายคำพูดเปิดว่าอยู่ตรงไหนและปิดที่ตรงไหน สำหรับเรา ถ้าบทพูด ปิดเครื่องหมายคำพูดจบไปที่ละย่อหน้าจะอ่านง่ายกว่ามากๆ และยังมีประโยคพูดของตัวละครที่ดันไม่อยู่ในเครื่องหมายคำพูดอีก พอเข้าใจอยู่ว่ามีต้องการให้สื่ออารมณ์บางอย่าง ปัญหาคือนี่มันคือนิยายฆาตกรรม นิยายที่คนอ่านค่อยๆ คิดตามหาตัวฆาตกรและวิธีการลงมือของฆาตกรตามไปด้วย ทีนี้พอตามไม่ถูกว่าใครเป็นคนพูดอะไร หรือประโยคนี้มันเป็นประโยคที่เป็นคำพูดของคนนั้นคนนี้หรือเปล่า อ่านแล้วมันหงุดหงิดมากนะ หรือยังไง หรือว่าใส่มาถูกแล้ว เทียบจากตัวเองบอกเลยว่าหงุดหงิดกับวิธีที่หนังสือเล่มนี้ใช้เครื่องหมายคำพูดมาก

เรื่องที่สองคือ การใช้ชื่อประเทศ ชื่อรัฐ ชื่อเมือง เป็นตัวอักษรย่อตัวเดียว แบบว่า ประเทศ U, ประเทศ R, รัฐ A พวกแบบนี้ทำไปทำไม ทำไมไม่ใช้ชื่อเต็มไปเลย หรือไม่ก็แต่งชื่อในนิยายไปเลยสิ อ่านแล้วเป็นเรื่องหงุดหงิดอีก
เข้าใจอยู่ว่า นิยายคงอาจไม่ได้ให้ความสำคัญกับชื่อประเทศชื่อเมือง อาจจะไม่อยากให้คนอ่าน อ่านแล้วไป Focus ที่ประเทศหรือเมืองเหล่านี้ ในเรื่อง
ปัญหาคือ ในเนื้อเรื่อง มันดันมีการอ้างถึงชื่อประเทศ ชื่อรัฐ ชื่อเมือง เหล่านี้ เป็นเรื่องเป็นราวพอสมควร เช่น ตัวเอกจากประเทศ U ผู้ช่วยจากประเทศ R มีจารชนจากประเทศ R หรือว่า ภูมิหลังของเหยื่อที่ศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยในรัฐ A B C D E … เฮ้ย คนอ่านที่พยายามปะติดปะต่อเบื้องหลังของตัวละครและเหตุการณ์ต่าง ตามไปตามมาแล้วมันจำไม่ได้ว่าประเทศอะไรเมืองอะไร การใช้ชื่อประเทศสหรัฐไปเลยเป็นต้น มันช่วยคนอ่านให้คิดตามได้ง่ายกว่า การตั้งชื่อแบบนี้ มันไม่ค่อยจะเป็นมิตรกับสมองหรือหน่วยความจำของเราคนอ่านเลย อีกด้านหนึ่ง มันทำให้ดูเหมือนการแปลการ์ตูนญี่ปุ่น ที่ไม่ต้องการพูดชื่อเมืองชื่อประเทศออกมาตรงๆ เขียนนิยายแต่ไม่อยากแต่งชื่อเมืองชื่อประเทศ มันดูง่ายเกินไปยังไงไม่รู้

เจอสองประเด็นนี้เข้าไป ก็เกือบจะทำให้หมดอารมณ์อ่านเหมือนกัน
สองเรื่องนี้ มันทำให้คนอ่านที่พยายามจะเชื่อมโยงตามหาตัวฆาตกร งงและหงุดหงิด
อย่างไรก็ดี คนอ่านก็ควรเปิดใจ และอ่านต่อไปจนจบ

เมื่อลงมืออ่าน และผ่านปัญหาทั้งสองนั้นมาได้
เราจะได้เสพปมฆาตกรรมในห้องปิดตาย ที่ผู้เขียนแต่งขึ้นมาสองปม ปมแรกเป็นฆาตกรรมในห้องปิดตายที่เกิดขึ้นในอดีตและเป็นต้นตอของเรื่อง ปมที่สองคือเนื้อหาหลัก กลุ่มนักวิจัยจำนวนมากกว่า 5 คน ถูกฆ่าตายยกทีมในสถานที่ปิดตายที่มีฉากหลังเป็นเรือบินลอยฟ้าและภูเขาน้ำแข็ง
ว่ากันว่า ปริศนาฆาตกรรมในห้องปิดตายในนิยายเป็นปริศนาแก้ยากที่สุด และคนอ่านมักจะสนุกไปกับการหาคำตอบและจบท้ายด้วยประทับใจกับความซับซ้อนของคดีที่ผู้เขียนคิดขึ้นมาได้ซับซ้อนขนาดนี้เชียว
ส่วนที่ดีที่สุดของนิยายเล่มนี้ คือความซับซ้อนของการฆาตกรรมในห้องปิดตายในนิยาย ไม่ธรรมดาเลย และปริศนาของการเอาเหยื่อทุกคนไปฆ่าทิ้งในห้องปิดตายนี่แหละ ที่ทำให้ถูกนำไปเทียบกับ #And_Then_There_were_None ของอากาธาร์ คริสตี้

สำหรับคอนิยายฆาตกรรม ก็ยังน่าแนะนำให้อ่านนิยายเรื่องนี้ เพราะการฆาตกรรมแบบนี้ หาไม่ได้ง่ายๆ ในนิยายเรื่องอื่น และเล่มนี้ก็แต่งเรื่องได้ดี ในขณะที่การดำเนินเรื่องเป็นไปแบบไม่หวือหวามาก แต่วางปมคดีได้ดีระดับนี้ได้ น่าชื่นชม

นอกจากนี้ การเล่าเรื่องยังใช้วิธีการเล่าแบบตัดฉากสลับไปมา ตัดฉากไปมาระหว่างเหตุการณ์ในอดีตกับในปัจจุบัน ตัดฉากสลับไปมาระหว่างการเล่าเรื่องของฆาตกร ตำรวจนักสืบ และเหยื่อ การเล่าเรื่องด้วยการสลับฉากไปมาทำได้น่าสนใจมาก ภายใต้ Background ของวิทยาศาสตร์เคมีและวิศวกรรมอากาศยาน
และนิยายก็มีความพยายามจะเขียนให้หักมุมนิดหน่อย เพื่อแสดงความสามารถในการวางแผนของอาชญกร ส่วนนี้ทำให้นิยายสนุก

เสียดาย ถ้าเราไม่ติดปัญหาในการอ่านทั้งสองประเด็นนั้น นี่น่าจะเป็นนิยายฆาตกรรมอีกเล่มที่ดีมาก ที่เราได้อ่านในปีนี้

แมงกะพรุน ดูช่างบอบบางเหลือเกินในผืนน้ำทะเล แม้น้ำทะเลนั้นจะถูกแช่แข็งไปแล้ว แมงกะพรุนตัวนั้น ก็ยังไม่ตาย และพร้อมจะกลับมามีชีวิตเมื่อน้ำแข็งละลาย

แม้จะโดดเดี่ยวกลางทะเล แต่อะไรจะบอกได้ว่ามันล่องลอยอย่างไร้จุดมุ่งหมาย

บางที ความแค้นก็คล้ายแมงกะพรุนที่ล่องลอยอยู่ในทะเลใจของเรา
แม้จะโดดเดียว ถูกแช่แข็ง แต่มันก็ยังไม่ตาย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s