ฤดูรักด้วยความรู้สึก

เราตามมาอ่านนิยาย Light Novel ของ #Makoto_Shinkai เล่มนี้ต่อ หลังจากติดใจมากจาก #ยามสายฝนโปรยปราย ที่ได้อ่านไป

นิยายเรื่องยามสายฝนโปรยปราย เป็นนิยายในบรรยากาศฝนพรำ นั่งอ่านเงียบๆ คนเดียวหรือเปิด Sound เสียงฝนเสียงน้ำประกอบ พลันกลายเป็นประสบการณ์การอ่านที่รื่นรมย์อย่างอัศจรรย์

นิยาย #Weathering_With_You หรือ #ฤดูฝัน_ฉันมีเธอ นี้ ก็เป็นนิยายในบรรยากาศฝนเช่นกัน แต่เป็นฝนที่ช่างเอาแต่ใจ นึกจะตกก็ตกแบบพายุฝนคะนองพาน้ำเข้าท่วมเมือง นึกจะหยุดฝนก็หยุด แล้วพอหยาดฝนสุดท้ายผ่านไปท้องฟ้าก็สดใสแดดออกนกร่าเริง

ฝนตกเช่นกัน แต่ความรู้สึกแตกต่างกัน

นิยายรักเช่นกัน แต่อารมณ์ต่างกัน aaa.jpg

 

อ่านนิยายของ Makoto พากลับมาสัมผัสความรักวัยหนุ่มสาว ความรักรุ่มร้อนของเด็กวัยรุ่น ที่แม้ความชื้นตกค้างจากฝนก็ยังถูกความรักร้อนเผาระเหยไป

อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน สายฝนกับความรักวัยรุ่นกลับดูสอดคล้องกันที่สุดในนิยายของ Makoto

 

เราไม่ได้อ่านนิยายเล่มนี้แบบอ่านต่อเนื่องติดต่อกันไปจนจบ แต่เป็นการอ่านแบบสลับพักไปอ่านเล่มอื่นๆ ด้วย เริ่มต้นอ่านเล่มนี้ก่อนเล่มอื่น แต่สลับไปอ่านเล่มอื่นจบก่อนแล้วกลับมาอ่านเล่มนี้ต่อ สลับไปมาจนกลับมาอ่านเล่มนี้จนจบ

จึงไม่ใช่อ่านแบบรวดเดียว (ทำให้อ้อยอิ่งกับอารมณ์นิยายได้มากพอควร)

อาจเป็นเพราะ Point of No Return ของนิยายเรื่องนี้คล้ายจะอยู่ลึกในเล่มเกินไปสักหน่อย ช่วงก่อนหน้านั้นมีจังหวะการเดินเรื่องค่อยๆ เป็นค่อยๆไป อ่านแล้วอาจมีความเบื่อเข้ามาแวะเยี่ยมเยียนบ้าง แล้วอยู่ๆ ก็พลัดเข้าสู่ปมของเรื่องอย่างไม่รู้ตัว จากนั้นก็แทบจะกลายเป็นต้องอ่านต่อเนื่องแบบวางไม่ลง

รู้สึกได้ว่า จังหวะการดำเนินเรื่องค่อนข้างแปลกอยู่บ้าง

บางช่วงก็เนิบ แต่ฉับพลันรู้ตัวอีกทีก็เปลี่ยนเป็นเดินเรื่องอย่างรวดเร็ว แล้วเข้าสู่ปม Climax เกือบจะกระทันหัน 

ผู้เขียนก็เป็นผู้กำกับหนังการ์ตูนเรื่องนี้ด้วย การเดินเรื่องแบบนี้มีความเป็นเอกลักษณ์บางอย่าง นิยายที่ผู้กำกับหนังเป็นผู้เขียนออกมาเองมักมีความสนุกในจังหวะการดำเนินเรื่องแบบเฉพาะตัว

มาร้องอ้อ! อีกทีก็ตอนท้ายเล่ม มีการบอกเล่าว่าเขียนหรือสร้างเรื่องนี้ออกมาแบบค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองอยู่มาก กลับกลายว่าดีงามเพราะมันเหมาะสมกับความรักแบบนี้

 

ถ้าในช่วงชีวิตวัยรุ่น เราได้พบกับความรัก เราย่อมยินยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อให้ได้ความรักนี้ เป็นความรักแบบที่เอาแต่ใจตัวเป็นหลัก ไม่ใช่สิ! ความรักที่เอาอารมณ์เป็นหลัก

ความแปรปรวนของอากาศในเรื่อง แม้กระทั่งคำว่าฝันในชื่อของนิยายเล่มนี้ น่าจะเป็นตัวแทนของอารมณ์ความรู้สึก

เปลี่ยนแปร ถาโถม รุนแรง ฉับพลัน และเพ้อ กับความรักวัยเยาว์.

พอเมื่อเราโตขึ้น อายุมากขึ้น หลักการและเหตุผลมากมายเข้าล้อมกรอบ เกณฑ์ของสังคมรุมเร้าเข้าควบคุมพื้นที่ในหัวใจ รู้สึกตัวอีกที เราก็ไม่ใช่เราที่เคยศรัทธาในความรักที่เอาอารมณ์ความรู้สึกเป็นสำคัญอีกต่อไป

 

แม้ว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างมีเหตุผลมากขึ้น แต่ คิดอีกนะ… หรือว่า เป็นเราเองที่พ่ายแพ้เสียจุดยืนให้กับหลักตรรกกะเหตุผลจนไม่เหลือที่ยืนให้กับความรู้สึกของเราเอง

 

นิยายรักของ Makoto ช่วยเตือนเราว่า อย่าลืมใช้ความรู้สึกกับความรักบ้าง

บางที ไม่ว่ากี่ร้อยพันเหตุผลก็ทดแทนกันไม่ได้เลย

1 Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s