Tag Archives: ถนนคนเดิน

EOY2016 Trip – ความหลากหลายกับความเฉพาะของถนนคนเดิน

​ถนนคนเดินแต่ละจังหวัด อาจดูค่อนข้างน่าเบื่อ 

เวลานี้ มีกันทุกๆ จังหวัด เป็นความพยายามที่คนที่อาศัยอยู่ในจังหวัดนั้นๆ พยายามจะขวนขวายหาเอาสินค้าออกมาแห่ขายให้กับนักท่องเที่ยว 

และแม้ว่าเราจะเคยเขียนถึงถนนคนเดินปาย ในความที่มันแอบทำลายความเป็นท้องถิ่นของเมือง แต่มันคงเลี่ยงไม่ได้ ที่สุดแล้วมันก็คือวิวัฒนาการของเมืองในการปรับตัวเข้ารับรายได้จากการท่องเที่ยว เป็นเรื่องธรรมดา การเปลี่ยนแปลงคือปกติ 
อย่างไรก็ดี ถนนคนเดินในแต่ละที่ย่อมมีเอกลักษณ์บางอย่าง วัวลายและท่าแพที่เชียงใหม่ ตรอกโรงยาที่อุทัยฯ หล่มสักที่เพชรบูรณ์ ถนนชายโขงที่เชียงคาน ตัวเมืองปาย รอบหนองจองคำแม่ฮ่องสอน ริมโขงที่หนองคาย ริมโขงที่เวียงจันทน์  หรือกระทั่ง Night Market ในกัวลาลัมเปอร์ต่างมีเอกลักษณ์ของตน แม้สรรพสินค้าที่เรียงรายอาจคล้ายกันบ้างบางอย่างหรือส่วนใหญ่ แต่บรรยากาศ ทำเล ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ ผู้คน ภาษาถิ่น เหล่านั้นทำให้เกิดความเฉพาะบางอย่าง (ซึ่งเมื่อรวมกันทั้งหมดแล้วความเห็นเราว่าปายดูด้อยสุด อาจเพราะความพยายามจะดึงดูดฝรั่ง) 

ความเฉพาะนี้ ทำเราชอบไปเดินเมื่อเราไปถึงในจังหวัดนั้นๆ แน่นอนแม่ลูกย่อมสนุกกับการช็อป แต่ที่พิเศษกว่า ถึงความเฉพาะของถนนคนเดินในแต่ละที่นั้น 

ความเฉพาะนี้คือความหลากหลาย 

ความหลากหลายนี้คือความสมบูรณ์ การดูดซับความเฉพาะของแต่ละที่ มีส่วนช่วยเราเห็นและยอมรับความหลากหลายนี้ 
บันทึกต่อไว้อีกนิดนึง ที่ถนนคนเดินริมโขงที่หนองคายนี้ ดูจะมีของเล่นขายเยอะมากกว่าที่อื่น 

เด็กๆ ตื่นตาตื่นใจน่าดูเลย 

Advertisements

ถนนคนเดิน ถนนบางคนไม่เดิน

Walking street 

มุมหนึ่งคือการสร้างรายได้มหาศาลเข้าสู่ชุมชน 

มุมหนึ่งคือการพังทลายของวัฒนธรรมดั้งเดิม 

มีความพยายามใฝ่ดีบางอย่างที่พยายามจะไม่ให้การดึงดูดรายได้ที่ถาโถมไปทำลายวัฒนธรรมดั้งเดิมของเมืองให้ย่อยยับ 

จากการเดินทางในประเทศนี้ ที่ผ่านมา เราได้แอบขุดสังเกตเห็นความพยายามใฝ่ดีเหล่านั้น อยู่สองเมือง 

ในเมืองเชียงใหม่เมืองหลวงของภาคเหนือ และในเมืองแม่ฮ่องสอนที่ไม่ใช่เมืองปาย! 

เสียดาย ที่ยังไม่พบความพยายามใฝ่ดีอันนั้นที่ถนนคนเดินที่ปายนี้ เป็นไปได้ว่าเราอาจยังขุดลึกไม่พอ หรือความช่างสังเกตของเราคงยังไม่ถึง ที่จะสังเกตเห็น 

ปายเปลี่ยนไปแล้ว อย่างน้อยก็ในสายตาเรา ในขณะที่เมืองที่ดูคล้ายกันเช่นเชียงคานนั้นกลับคงเสน่ห์เดิมๆ ได้มากกว่า 

จะว่าเสียดาย ก็คงใช่ เพราะคล้ายๆ คนเมืองปายแท้ๆ เอง พยายามหลีก ซ่อนตัวออกจากถนนคนเดิน ปานนั้น 

อย่างไรก็ดี การผ่าเหล่ากลายพันธุ์ของเมืองปายนี้ ก็สร้างให้ถนนคนเดินเมืองปายมีกลิ่นที่มีเสน่ห์แปลกๆ 

กลิ่นของถนนน่าสนใจเพราะมันเกิด มีความดิบมากกว่า มีแรงความพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดมากกว่า และมีคนไทยน้อยกว่า ถนนคนเดินที่อื่นๆ 

จึงตั้งข้อสังเกตว่า หากเป็นช่วงเทศกาลแล้ว คลื่นคนไทยกรุงเทพถาถมเข้าซัด ถนนคนเดินปายอาจกลายเป็นถนนที่ควรหลีกเลี่ยงหรือไม่? 

เพราะเมื่อคนไทยมากขึ้น ความดิบและแรงดิ้นรนจะจางลง ถนนนี้อาจเป็นเพียงแค่การย้ายเอาสยามแสควร์จากกรุงเทพฯ มาไว้ในจังหวัดแม่ฮ่องสอนแทน 

   
แม่น้ำปายยังไหล ถนนปายก็ยังตื่นอยู่ แต่จิตวิญญานเล่า ไปอยู่ไหน ไฉนเหลือทิ้งไว้แต่ความดิบและแรงดิ้นรน ให้ฉันเสพ! 

4/5/2015 ปายไหน?