Tag Archives: อาชญากรรม

ความผิดบาปของเรา

เวลาที่จิตใจไม่สบาย ทางเยียวยาหนึ่งคือพักเรื่องตรงหน้าไว้ แล้วหลบเข้าไปอยู่ในนิยายสักเรื่อง
สำหรับเรา ยิ่งดาร์ค ยิ่งซับซ้อน ยิ่งดี
เรามักได้คำตอบอะไรบางอย่างจากเรื่องนั้น ก่อนจะกลับออกมาเผชิญหน้ากับเรื่องที่พักไว้

#ลูแป็ง เป็นอีกตัวละครที่มีเสน่ห์ แน่นอน เขาย่อมเป็นอัจฉริยะและมี skill เจ๋งๆ ไม่แพ้ เชอร์ล็อค โฮล์มส์, ปัวโรต์, หรือเล็กเซียวหงส์ แต่มีความดาร์คโดดเด่น ในฐานะที่เป็นโจร
หลายคนน่าจะเคยดูลูแป็ง ฉบับการ์ตูนญี่ปุ่น อันนั้นก็สนุก
การลงมืออ่านนิยายลูแป็งจริงๆ นี่ก็เป็นครั้งแรกของเรา ซึ่งเอาเข้าจริง เราก็ไม่ค่อยรู้จักตัวละครนี้นัก ติดมาแต่ภาพจำของฉบับการ์ตูน

ได้หนังสือเล่มนี้มาจากห้องสมุด ปกเขียนอ้างถึงนิยายชุดสุภาพบุรุษจอมโจร เขียนโดย #โมริช_เลอบลัง ชื่อเรื่อง #813 #ความผิดบาปสามครั้งของอาร์แซนลูแป็ง ถูกเขียนไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ.1910 แปลเป็นภาษาไทยโดย #ดำเกิงเดช พิมพ์ออกขายในปี พ.ศ.2550
จากคำนำของผู้แปล บอกว่าเรื่อง 813 นี้แบ่งออกเป็นสองภาค เล่มนี้คือภาคหลัง ซึ่งสามารถอ่านได้โดยไม่ต้องอ่านภาคแรกมาก่อน ก็ตามนั้น เพราะเป็นนิยายเก่าพอสมควรแล้ว ได้มาจากห้องสมุดด้วยการค้นเจอแบบฟลุ๊คๆ ถ้าบนชั้นหนังสือไม่ได้มีตัวตนของเล่มภาคหนึ่งอยู่ ก็แปลว่าทำใจอ่านภาคสองไปก่อนได้เลย เพราะหายากแน่ หนังสือเป็นสิบปีแล้ว

อย่างแรกเลย คือชอบภาษามาก ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสนี่อายุร่วมร้อยปีแล้ว ส่วนการแปลเป็นไทยฉบับนี้ก็เมื่อสิบเอ็ดปีมาแล้ว
ดื่มด่ำกับกาาใช้ภาษาของนิยายแปลเล่มนี้มาก สมัยนี้ไม่มีแล้ว แต่งด้วยภาษาแบบนี้ แปลด้วยสำนวนแบบนี้ อ่านแล้วเหมือนย้อนหลังกลับไปเมื่อสมัยเราอ่านนิยายรหัสคดีสามสิบปีก่อน คนแต่งนี้เค้าเทพอยู่แล้ว แต่คนแปลนี้เราก็ขอชื่นชม เลือกใช้สำนวนได้ดีครับ

หนังสือไม่หนา เรื่องไม่ยาวนัก และไม่ซับซ้อนเท่าที่หวังจากชื่อของลูแป็ง นี่อาจเป็นเพราะเราเคยเสพนิยายของโคเบนไปแล้ว เลยเกิดเปรียบเทียบอยู่บ้าง
แต่ก็ดีงามในแบบฉบับของลูแป็ง จะมีบ้างคืออาจรำคาญที่พี่แกพูดมากไปนิด และอวดความเก่งของตัวเองไปหน่อย แม้จะไม่ซับซ้อนซ้อนปมมากแต่ก็ไม่ได้อ่อนตรรกะ ถือเป็นอาชญนิยายชั้นดีได้
อ่านแล้วก็อิน พาเราเข้าไปอยู่ในโลกอาชญากรรมของฝรั่งเศสเมื่อร้อยปีก่อนได้ นี่คือความสวยงาม

แม้แต่ลูแป็งเองยังผิดพลาด
ผิดพลาดขนาดนับขึ้นเป็นตราบาปของตัวเอง
เก่งขนาดไหนก็ตาม ก็ต้องมีพลาด ต้องผ่านการเรียนรู้จากความผิดของตน และนี้เป็นความผิดพลาดที่เป็นจุดเปลี่ยนชีวิตของสุภาพบุรุษจอมโจร เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่คมกว่า ความผิดพลาดทำเอาเกือบตาย พ่ายแพ้ สูญเสีย
ดาร์คแค่ไหนยังมีดาร์คกว่า ถูกความเชื่อมั่นในตัวเองทำร้าย

เราไหนเลยอวดเก่ง ความผิดพลาดจากตัวเองแม้ยากจะยอมรับ แต่หากไม่รับทั้งหมดนั้นไว้ ไหนเลยจะได้ไปต่อ
นี่คือปกติของการเรียนรู้ และเติบโต
ด้วยความผิดบาปของเรา (ซึ่งชีวิตจริงน่าจะมากกว่าสาม)
ได้เวลากลับออกไปเผชิญหน้าแล้ว

#อาร์แซน_ลูแป็ง #Lupin

Advertisements

ใครโดนหลอก 

“คุณไม่รู้หรอกว่าใครเป็นคนลงมือ…ฆ่า” 

#ฮาร์ลาน_โคเบน ทำสิ่งที่ถนัด จึงได้มาเป็นนิยายสืบสวนชั้นดี 

แน่นอน คุณจะยังโดนเขาลากไปลากมา และก็จับหักมุม 

 

เนื้อหาโครงเรื่องกระชับ แต่ มันจบแบบคาดไม่ถึง ที่สุด

ความดีงามของนิยายเล่มนี้ คือโคเบนขยับโครงเรื่องออกไปจากเดิมเล็กน้อย 

ให้ผู้หญิงเป็นตัวเอก และสร้างมิติที่ลึกขึ้นให้กับตัวละคร ทำให้มีความซับซ้อนในตัวละคร เรื่องจึงมีความหนักแน่นในตัวเอง อ่านสนุก แล้วพาตัวละครที่มีมิติมาดำเนินเรื่องแบบกระชับจากปริศนาหนึ่งไปอีกปริศนาหนึ่ง ซับซ้อนขึ้นเป็นชั้นๆ กลายเป็นอ่านวางไม่ลง 
Signature ของโคเบนคือ มีแกนหลักของเรื่องเป็นสถาบันครอบครัว ปมในครอบครัวเป็นต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหลาย 

ถ้าเรายุติกันในครอบครัวได้ นั้นคือการป้องกันอาชญากรรมที่แท้จริง 

โคเบนยังคงส่งสารนี้ออกมาซ้ำๆ ในนิยายของเขาทุกเล่ม 

 

แต่ความที่ ตัวเอกเก่งมาก ทำให้มีลุ้นน้อยหน่อย เพราะชัวร์ว่าจะเอาตัวรอดในทุกสถานการณ์แน่ ไม่ต้องลุ้น จึงตื่นเต้นน้อยไปหน่อย นี่ดูคล้ายจะเป็นจุดอ่อนสำคัญของสไตล์นี้ ยังต้องมีความพยายามขึ้นอีกเพื่อสร้างความตื่นเต้นให้กับคนอ่าน (ขนาดเก่งโคตรๆ อย่างซาเสี่ยวเอี้ย หรือโป้วอั๊งเซาะ โกวเล้งยังจับมาปั่นให้ตกสู่ความวิบัติให้คนอ่านลุ้น นี่คือความเทพของโกวเล้ง) 

อีกประเด็นหนึ่งคือ ในเรื่องนี้ โคเบน Master of Twist ของเรา พยายามหักมุมในตอนจบอย่างตั้งใจ ความตั้งใจที่มากเกินไปนี้ประสบความสำเร็จในแง่สร้าง Surprised ให้กับคนอ่านได้จริงจัง แต่ความตั้งใจที่มากเกินเลยทำให้เกิดอาการไม่สมเหตุสมผล 

แต่นั่นแหละ ทั้งสองประเด็นนี้อาจเป็นแค่เรื่องรสนิยมในการเสพอาชญนิยายของแต่ละคน จะอย่างไร การผูกปมปริศนาของอาชญากรรม และการหักมุม ก็เจ๋งมาก ทำให้เรื่องสนุก เป็นนิยายที่อ่านวางไม่ลงอีกเล่ม ก็ไม่ผิดหวังนะ 

 

ประเด็นทิ้งท้ายจากการอ่านเรื่องนี้ ก็คมมาก 

เมื่อเราต้องตัดสินใจ เราแบ่งแยกความดีกับความเลวอย่างไร อะไรคือตัดสินใจถูก บางทีเกณฑ์เหล่านี้เป็นเส้นที่บางมากๆ แต่การตัดสินบนความถูกต้อง กับการตัดสินใจเพื่อผลประโยชน์ของตน มักไม่ไปด้วยกัน และมักไปสู่ปลายทางที่ต่างกันสิ้นเชิง 

 

#Fool_Me_Once #อย่าหลอกกัน