Category Archives: Letter

ส่งความสุข

ไม่น่าเชื่อว่า ความละเมียดในการคุยกันผ่านทางจดหมาย-โปสการ์ด จะให้ความสุขกับเรา …  

ช่วงเวลาที่เลือกซื้อหา จดหมาย โปสการ์ด แสตมป์ 

ช่วงเวลาที่นั่งลง ส่งผ่านความรู้สึกลงบนตัวอักษรทีละตัวๆ จนประกอบกันเป็นข้อความ เป็นประโยค 
ช่วงเวลาที่ค่อยๆ บรรจุเอามวลอากาศรอบๆ ตัว แทรกบรรจุลงไปในช่องว่างระหว่างบรรทัด 

ช่วงเวลาจ่ายหน้าจดหมายไป พร้อมๆ กับนึกถึงหน้าผู้รับไป และคาดเดาว่าผู้รับจะรู้สึกนึกคิดอะไรเมื่อได้รับ ได้อ่าน 

ช่องเวลาที่ออกเดินไปหาตู้ไปรณีย์ 

ช่วงเวลาที่ค่อยๆ ประคอง หย่อนความรู้สึกบรรจุในชุดกระดาษอันนั้น หย่อนลงในตู้ไปรณีย์ และพยายามหาคำตอบว่า จะมีเจ้าหน้าที่มาไขเปิดตู้นั้น กี่โมง เพื่อส่งต่อความรู้สึกอันนั้นให้กับเรา 

ช่วงเวลาที่รอให้ สิ่งที่หย่อนลงตู้แดงๆ นั้น เดินทางไปถึงมือผู้รับ 

ช่วงเวลาที่รอรับจดหมายตอบกลับ 

ช่วงเวลาที่เปิดจดหมายตอบกลับ ขึ้นมาอ่านและรู้สึกกับสิ่งต่างๆ ที่ส่งกลับมาทางไปรษณีย์ 

และช่วงเวลาที่เริ่มต้นลงมือเขียนจดหมายตอบกลับ อีกครั้ง 

เช่นนี้วนเป็นรอบไป ประหนึ่งวงจรความสุข 

ความสุขอยู่ในช่วงของเวลา การไม่ทันทีคือความสุขนั่นเอง แปลกไหมครับ 

ขอบคุณไปรณีย์ไทยครับ 

  

จดหมายถึงนายไข่

ไข่

งงหล่ะสิ ที่อยู่ๆ ก็ได้รับจดหมายแบบนี้กะเค้าด้วยอีกคน
นายไม่ได้บ้าหรอก เพียงแค่เราได้ Inspiration 2เรื่อง ในคืนนี้ เลยลุกขึ้น จับมันเอามาเขียนจดหมายถึงนายฉบับนี้ส่งถึงนายเลย

เราเข้าใจดีว่านายโล่งอก และรู้สึกว่าตัวเองก็เจ๋งโคตรๆ อยู่พอประมาณ ที่เอาตัวเองผ่านช่วงที่ล่อแหลมที่สุดในชีวิตมาใช้ชีวิต ม.ปลาย ต่อได้
นายตัดสินใจไม่ผิดหรอกที่เรียนต่อที่เดิม เราว่านายผ่่านมาถึง ม.5 แล้ว นายก็น่าจะพอรู้ตัวเองอยู่แล้ว
ไม่ต้องกังวลถึงอีก 4-5ปีข้างหน้ามากนักหรอก เพราะนายจะได้รู้จักความรักที่แท้จริง

ก่อนจะยาวไปมากกว่านี้ ขอเข้าประเด็นของจดหมายฉบับนี้เลยละกัน
บอกให้เลยว่า ชีวิตการเรียนมัธยมของนายจะได้เจอครูอัสสัมสองท่านที่ช่วยวางพื้นฐานวิชาคณิตศาสตร์ให้นาย
ใช่แล้ว ท่านแรกคือคนที่ปรับความเข้าใจให้นายตอนม.3
แล้วก็ นายอย่าพึ่งเซ็งไปกับครูสอนเลขที่โรงเรียนมาก ว่าสอนหน่อมแน้มเหลือเกิน เพราะอีกท่านนึงที่จะบอกก็คือครูที่จะมาสอนเลขนายในชั้น ม.6 นี่แหละ

ทำใจไว้เลยนะ นายจะรู้สึกเซ็งนิดๆ เพราะครูท่านนี้จะออกขรึมหน่อย และนายจะรู้สึกว่าไม่ค่อยจะมาละเอียดอ่อนกับนักเรียนเท่าไหร่ และถึงขั้นพูดน้อยเมื่อเทียบกับครูคนอื่นๆ
ต่อมา นายก็จะรู้สึกว่าแกจะเอา Cal พวกนี้มาสอนทำไมวะ! แ…งมันไม่ออกสอบเอ็นแน่นอน
ยังไงก็ตาม พอนายได้เจอแกสอนแบบขรึมๆ monotone นิดๆ ทำแต่โจทย์ๆๆ ตลอดเวลา บางทีก็คล้ายๆ คุยกับกระดาน
เรียนไปสักพัก นายจะรู้ได้ถึงการเตรียมการสอนมาในระดับดีกว่ามาตรฐาน (ไม่หน่อมแน้มแฮะ) แต่ต้องใส่ใจสักหน่อยจะเข้าใจ

ตอนแรกๆ จากสายตาเด็กม.4-5 ที่ยังไม่ได้เรียนกับแก จะแอบคิดว่าแกแอ๊บทำดุเกินเหตุ จะบอกว่าคิดผิดเลยนายไข่ แกเป็นครูอัสสัมอีกท่านหนึ่งที่ใจดี แต่สไตล์ บุคลิกของแกเป็นแบบนั้น

สุดท้าย ด้วยความเป็นเด็กบ้าวิชาคำนวณของนายจะทำให้นายตั้งใจเรียน Cal กับแกไปในที่สุด โดยไม่มาแคร์ว่าที่แกสอนไม่ออกสอบเอ็นหรอก เพราะมันเป็น Cal ที่เรียนกันในปี1 และสุดท้ายนายก็สามารถประยุกต์เอาสิ่งที่เรียนกับครูไปใช้ในการสอบเอ็นได้อยู่ดีแหละ

กว่านายจะรู้คุณค่าของมันทั้งหมด ก็ไอ้ตอนที่นายจบป.ตรี แล้วนั่นแหละ ไอ้สิ่งนี้ มันจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของนายไปอย่างไม่รู้ตัว และมันจะเป็นส่วนที่ช่วยให้นายได้เกียรตินิยมอันดับสองวิดวะจุฬาด้วย
อ้าาาาา! ตกใจหล่ะสิ มันยังช่วยนายไว้อีกหลายเลยแหละ ไม่เล่าละกัน อีกไม่นาน นายจะเจอกับตัวเอง

นั่นแหละ ที่เขียนจดหมายฉบับนี้มา ก็เพื่อจะมาแอบบอกนายไว้หน่อยว่า ตั้งใจๆ เรียนเลขม.6 กับที่โรงเรียนไว้หน่อยนะ อย่าจองหองมาก แม้ว่านายจะอ่่านเลขจบล่วงหน้าไปหมดแล้วก็เหอะ

และยิ่งครูท่านนี้ถ้ามองผิวเผิน หยาบๆ จะไม่รู้เลยว่ามีความตั้งใจที่จะถ่ายทอด แต่แกไม่ได้คิดแค่เรื่องเตรียมเอ็นเท่านั้น แต่แกยังพยายามเตรียมเราให้พร้อมกับการเข้าไปเรียนเลขในปี1 อีก

อย่าคิดสั้นๆ นะ
และขอบใจที่นายเป็นนาย เราได้ดีเพราะครูบาอาจารย์ และหนังสือจริงๆ
ไข่

ป.ล. ช่วยเก็บรูปถ่ายไว้บ้างนะ จะได้ไม่ต้องมาหา Load เอาตอนอายุมากๆ

20130730-022031.jpg

20130730-022107.jpg